تبلیغات
سخاوت - سخاوت و عبادت های خیالی
سخاوت سیره معصومین و نجات بشریت در فرمایشات حاج حسین خوش لهجه
سخاوت و عبادت های خیالی
سه شنبه 27 فروردین 1392 ساعت 07:27 ب.ظ | ( نظرات )
ما اکثر اوقات خیال خودمان را از امر بالاتر می دانیم. مثلا شخصی که چند بار به کربلا رفته، باز هم می خواهد برود. فکر می کند کارش خیلی خوب است. اما فقط می رود. هیچ وقت قبولی زیارت با خودش نمی آورد. اگر قبولی می خواهی و راست می گویی، یک بار هم پولت را بده به کسی که برای یک بار کربلا رفتن بی تاب است اما از عهده اش بر نمی آید. مگر نشنیده ای که دادن یک جرعۀ آب به زائر امام حسین علیه السلام ثواب زیارت امام حسین علیه السلام را دارد؟ حالا ببین اگر کسی را روانه کنی که خودش به آنجا برود و زائر امام حسین علیه السلام بشود، چقدر ارزش دارد!
ولی ما کارهایمان عشقی است، نه امری. هر کاری دلمان خواست می کنیم، اسمش را هم می گذاریم «دین داری». اما کاری که از روی خیال باشد از روی شهوت است، شهوت هم ردّ است، اگر چه رفتن به زیارت باشد. چه وقت زیارت با امر می شود؟ وقتی که دل کسی را شاد کنی. خوشحالی امام حسین علیه السلام مجوّز قبولی زیارت شما است. شما که هنوز به مکه و کربلا نرفته اید، اگر سخاوت به دستتان جاری شود، بدانید که با سخاوتتان دائما در حال پرورش دوستان خدا و محبّان حسین بن علی علیه السلام هستید. دائما در حال ثبت مکه و کربلا و عبادت های مقبول برای خود هستید.
اما در انفاق هایتان ذوقی و احساسی عمل نکنید؛ در حد وظیفه انجام بدهید. روزی هم که چیز قابل توجهی ندارید، همان کم را بدهید تا حداقل به فکر دیگران باشید و بدانید وظیفه تان چیست. خدا هم می خواهد تا حدّ امکان به فکر باشید. اصلا این که خداوند می فرماید افراد باید مستطیع بشوند تا به مکه بروند، می خواهد پولدارترها بروند تا در آنجا ادب شوند. آیا رفتیم و ادب شدیم؟ یا لباس احرام را که در آوردیم دوباره لباس ظلم را پوشیدیم؟ کسی که به مکه می رود برای آن است که لباس احرام ظاهری را بپوشد ولباس احرام حقیقی را از تن در نیاورد. آیا شد در کنار آن همه سوغاتی، چیزی هم برای شادی دل فقرا تهیه کنیم، و حداقل به فکر آنها باشی تا از احرام حقیقی بیرون نیایی؟ آیا در مکه قصد کردی که وقتی از حج برگشتی دل دیگران را شاد کنی؟ آیا از خدا خواستی که نسبت به مردم و فقرا دلت رئوف شود؟ آیا تصمیم گرفتی دل بچه سیّدها را که از اولاد ائمه علیهم السلام هستند شاد کنی؟ آیا خواستی که از این به بعد با سخاوتت ائمه و زهرای عزیز علیهاالسلام را خوشحال کنی؟ کسی که کارش زیارت رفتن و عمره به جا آوردن است، در حالی که در اطرافش آدم های محتاج و نیازمند فراوانند، به دینم قسم که با همان عبادتی های افراطی محشور می شود؛ چون عبادتی شده نه اطاعتی؛ دیگر روح عبادت را که اطاعت است نمی بیند. عزیزان، حرف من را بفهمید، من با عمره و کربلا بد نیستم، حرف من این است که در واقع، یک مستحب به جا می آورد و در کنارش چندتا واجب را زیر پا می گذارد! سخاوت آن قدر اهمیت دارد که حضرت می فرماید:« اگر شب که می خوابی به این فکر باشی که فردا حاجت برادر مؤمنی را برآورده کنی، تا صبح برایت عبادت نوشته می شود». چون تو در حال احترام امر هستی و این ثوابش از هر چیزی بالاتر است. اما عده ای هستند که به این اندازه هم کاری به فقرا ندارند. خیلی راحت برای دل خودشان، پول های کلان می دهند اما نمی توانند پول ناچیزی را انفاق بدهند، نمی توانند دل چهارده معصوم علیهم السلام و خدا را شاد کنند.
حضرت می فرماید: « در آخرالزمان مردم برای سه چیز حج به جا می آورند: سیاحت، تجارت، شهرت.» عزیزان، این فقط مربوط به حج نیست، بیشتر عبادت های ما همین طور است و مورد قبول نیست. یعنی در این عبادت ها رضایت خدا و ائمه علیهم السلام وجود ندارد که قبول نمی شود. رضایت آنها چه وقت حاصل می شود؟ وقتی که تو رضایت مردم را حاصل کنی. دنیا را از خودت جدا کن تا آنها همه چیز را به تو اضافه کنند.َ



لینک های مرتبط: سخاوت؛ برترین عبادت ,

می توانید دیدگاه خود را بنویسید
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
 
دیگر موارد
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازدید :