تبلیغات
سخاوت - مقدمه
سخاوت سیره معصومین و نجات بشریت در فرمایشات حاج حسین خوش لهجه
مقدمه
شنبه 26 اسفند 1391 ساعت 02:06 ب.ظ | ( نظرات )
هوالسخی
خار در دست تو یک گل به نظر می آید                    هرکسی مس برود پیش تو ، زر می آید
از آن زمان که مس وجود به پایش ریختیم و ساعات عمر به دامانش آویختیم ، دیر زمانی می گذرد. « حاج حسین خوش لهجه » این پیر فرزانه ، این شورانگیز شیرین گفتار ، این خوش لهجه نیکوکردار و این ولایت مدار خویشتن دار را کویر قم ، نیک میشناسد که طراوت آیه آیه کلامش کویرهای سوخته دل را پر ساخته از خدا ، از کلام خدا و از صفات خدا .

سخاوت کلامش از جاری صفات ولایت است که در او می جوشد و بر جان های تشنه می نشیند. وقتی از سخاوت سخن می گوید انگار از ذره ذره وجودش چشمه چشمه ، سخاوت جاری است ، چرا که به راستی بر این باور است که سخاوت « آبیاری شجره توحید است » ، « رهایی از وابستگی هایی است که روح آدمی را به بند می کشد » ،« ذبح آرزوهای دنیایی و ذبح اسماعیل نفس است » .
ایشان « سخاوت » را صفات بارز « ولایت» می داند که آشکارا از ذلال رزاقیت معبود سرچشمه گرفته است و از همین روی ، آنرا برترین عبادت می نامد و اثبات یقین ما به وعده های خداوند می داند و ریشه هدایت را در سخاوت جستجو می کند، چه ، آنجا که خدای تعالی برای نجوی با رسول اکرم
صلی الله علیه واله و سلم صدقه ای تعیین نمود(1) تا صداقت آنها را بیازماید ، دیگر کسی گرد وجود پیامبر نگشت مگر همان محدود افرادی که به برکت همان سخاوت ، بعدها همچون شمع ، وجود امیرالمومنین ، همان صراط مستقیم ، علی علیه السلام را در بر گرفتند.
«حاج حسین » آنگاه که از « سخاوت » سخن می گوید ، گویا خود تندیسی از این صفت خدایی و تجلی ولایی امیرمومنان ، علی
علیه السلام است ، همان خدای نیمه شب های کوفه تنگ و آدمیان پرنیرنگ ، که با دست گشاده بر بالین مستمندان می رفت و می نشست و نان می پخت و جان می سفت.
مجموعه حاظر ، حاصل سخنان ساده ، بی پیرایه و عمیق ایشان است که در محفل های گرم و دلنشین خود ، طی سالیان طولانی ، سخاوتمندانه بیان نموده و امروز به همت تعدادی از شاگردان و یاران نزدیکش به رشته تحریر در آمده است .
او که حکایت گشاده دستی هایش ، رفتار کریمانه ائمه معصومین را به خاطر می نشاند هم او که وجود مستمندان را نعمتی می داند که خداوند در مسیر زندگی بشر قرار داده است تا با دستگیری ، از آنها گامی در راه سعادتمندی و رستگاری خویش بردارد.
هم او که شادی اش را در شادی دیگران دنبال می کند و می گوید : « مومن زمانی خوشحال است که چیزی به کسی داده باشد یا مشکلی از کسی رفع کرده باشد، خنده ای بر لبان غمگینی نشانده باشد و ...» او که « سخاوت » را در ابعاد گوناگون مادی و معنوی به ظهور می رساند چنانکه می گوید : گاهی به امام زمان می گویم : « آقا جان من این حرفها را با گریه از تو می گیرم ، با خنده به مردم تحویل می دهم ، رفقا ، این حرفها را قدردانی کنید. »
باشد که این مقال بر لوح دل و جان و ضمیر خوانندگان بنشیند.
راه بسیار است مردم را بسوی حق ، ولی                       راه نزدیکش دل مسکین به دست آوردن است

والسلام علیکم و رحمه الله
دکتر سید علی عظیمی

1 . سوره مجادله آیه 6



می توانید دیدگاه خود را بنویسید
فتاحی
یاعلی حاح حسین رانه تنها کویرقم خوب نمی شناسد بلکه آسمانی هاهم درشناختش کمیتشان لنگ است .اکر این نبود که ملائک در بوسیدن درب ودیوار جلسه اش این همه شوق نداشتند و سبقت نمی گرفتند .اگر اورامی شناختند دیگر حاجی بیان نمی کرد که نمی توانم حرفم را بزنم .
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
 
دیگر موارد
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازدید :